Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

Η πριγκιπέσα Ιζαμπώ

Σιωπηλή κι ασάλευτη, συντροφεμένη από τους ιππότες της κι όμως μονάχη, στεκότανε παράμερα, τυλιγμένη στα ζαφειρένια πέπλα της σελήνης, η πριγκηπέσα Ιζαμπώ.
........................................(Αγ. Τερζάκης)



Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Χρησμός

Είναι πάντα εκείνη η στεγνή φωνή
που στο πρεβάζι μου σκαλώνει

Ποιος όμως γνωρίζει τον αντίλαλο
να ταιριάξει στη φωνή...

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

Στέκομαι....

....στο σκοτεινό σημείο
που ορίζουν δυο λωρίδες από φως.
Την μια την κουβαλώ, την άλλη την ελπίζω.

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Παραμύθι

Πώς τάχα γίνεται
τα παραμύθια τα παλιά
ζωή να πάρουν
στη ζωή μας να χωρέσουν;
Πώς τάχα γίνεται
όταν σαν σύντροφος πιστός
η αλήθεια μιας σκιάς
δρόμους αλλόκοτους μας δείχνει;


Κι όταν αυτό που απαντάμε
- ακόμα πιο παράξενο από κοντά
παρά από μακριά σαν το κοιτάμε -
μας διαλαλεί με σιγουράδα περισσή
ότι βαλμένο είναι εκεί
για να μας πει πως δεν υπάρχει.

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

Ανατροπή

Ω! Τι θεϊκή τρέλλα
να ψάχνεις μες στην άπνοια
την τελειότητα της θύελλας...

(ώρα σου καλή κυρ- Οδυσσέα)

σαν σήμερα πέθανε ο Οδυσσέας Ελύτης


Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

Προσευχή

Να λοιπόν που πάντα
πρέπει να γυρνάμε πίσω
Να χαιρετάμε ξανά και ξανά
στιγμές
που ποτέ δεν πάψαμε να κουβαλάμε

Σαν προσευχή
για ένα άνοιγμα στο μέλλον.

Η προφητεία όμως
απ' τον Ναό τον Αόρατο
είναι πως χρόνος δεν υπάρχει

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009

Μάνος Χατζιδάκις

("Τώρα που ζω με τον εαυτό μου βαθειά
κι απόλυτα, θέλω να μάθω ο ίδιος
ποιος υπήρξα, τι σκέφθηκα, πως έζησα
και τι είναι αυτό που συνθέτει την
μελλοντική μου απουσία")

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009

Στέρνα

"Μα η νύχτα δεν πιστεύει την αυγή
κι η αγάπη ζει το θάνατο να υφαίνει
έτσι, σαν την ελεύθερη ψυχή
μια στέρνα που διδάσκει τη σιγή
μέσα στην πολιτεία τη φλογισμένη"
Γ. Σεφέρης

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

Αυγή

Σιωπή.
Η μαγεύτρα αυγή τραγουδά το φωτεινό μυστικό της
με παράπονο


Το βραχνό κρόξιμο ενός γλάρου
καλωσορίζει άλλες θύμισες, μακρινές
βυθισμένες σε μονοπάτια άλικα.

Η γης χαρακώνεται και φλόγες πετάγονται ως τον ουρανό

Κάθε τέτοια ώρα γεννιέται ο Θεός και πεθαίνει

καθώς ίσκιοι χάνονται, σβήνουν, μέσα στην πέτρα
και στ' απλόχερο φως

Γέννηση και θάνατος
τα δυο μυστήρια γίνουνται ένα
σμίγουν σ' αγκάλιασμα ερωτικό
με φόρα, με ορμή και τρικυμίζουν τούτο το χώμα
Οι ψαλμωδίες της νύχτας σταματούν
και τα ξωτικά στέκονται ν' αφουγκραστούν.
Και ξάφνου βουνά, θάλασσες, ουρανός γίνονται σώμα
κι όλα μαζί φωνάζουν
"ΟΜΟΡΦΙΑ"





Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009

Φως και σκιά

Φως και σκιές παίζουν κάτω απ' τα μάτια μας
αγάπη και χώμα σμιλεύουν τη μήτρα

Αν τώρα αφήσουμε τους εαυτούς μας
στο λίκνισμα του αγέρα
μπορούμε να νιώσουμε το άγγιγμα του ρόδου

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

Χρώμα

Όσο κι αν το παλεύω η ψυχή είναι πάντα εκείνη
που το χρώμα πάνω στο σώμα σκαλίζει.

Ένταση και βάθος δικές της ιδιότητες
στα μάτια μου φυλακισμένες