είναι...

...που από νωρίς με έδεσε

τάμα βαρύ

στον άνεμο

...κι είναι που μόνο μ' έμαθε

γοργόνες ν' αγαπάω

...ένα με τα στοιχειά να γίνομαι

όταν το φως παλεύει την ανάσα

(φωτο: μπαίνοντας στο λιμάνι της Τήνου)

(μουσική: Δ. Παπαδημηρίου - Απών)

...ο κόσμος να φωτίσει

 πέντε χειμώνες πέρασαν

αντέχοντας...

ελπίζοντας...

'κείνο της άνοιξης

τ' ανάμεσο

ο κόσμος να φωτίσει

(μουσική: Nino Rota - Romeo and Juliet love theme)

αχ λέει...

 

...και να 'τανε τα μάτια μου

σώμα της θάλασσας υγρό

πανσέληνος η σκέψη μου

να ψάχνει

νεράιδες που ξεστράτισαν εκεί

που η φεγγαρόστρατα

δείχνει να μην τελειώνει

(φωτο: λίγο έξω από την Επίδαυρο)

(μουσική: Shriekback - The Shining Path)

στάλες

 κι είν' το κορμί 

- μονάχα αυτό -

που τους χυμούς του 

εμπόρεσε ν' αγιάσει

σταλαματιές ατίμητες

ψυχής αντικαθρέφτισμα

ανέγγιχτες ακόμα κι απ' το χάδι

τ' Ολόκληρο που χώρεσε 

σε μια σταλίτσα μέσα

(φωτο: από το μπαλκόνι μου)

(μουσική: Elvis Costelo - I want you)

ο χορός

δεν είμαστε παρά μονάχα  ένα

όσο κι αν η ματιά δύο θέλει να βλέπει

(μουσική: Edith Piaf - La foule)

δεν έχω

τίποτα 

παρά μονάχα λέξεις....

μια χούφτα από δαύτες

μόνες 

κι όλο φόβο αδύναμες

κι όμως όλες τους

μια προς μια
η ανάσα μου τις γέννησε

(φωτο: τα καμμένα του Μαινάλου)

(μουσική: Society - Eddie Vedder από το soundtrack του "into the wild")

ΥΓ: δυστυχώς η "καλλιτέχνης" απόλεσε τα όπλα της.... εκλάπη πλήρης ο φωτογραφικός εξοπλισμός του παρόντος ιστολογίου, οπότε και η αποχή αναπόφευκτη.  Μπα θα επανακάμψουμε...

περιμένοντας το θάμα...

α! να 'ταν η ζωή μας ίσια

πώς θα την παίρναμε κατόπι

μ' αλλιώς η μοίρα το βουλήθη

πρέπει να στρίψεις σε μια κόχη

(Γ. Σεφέρης - FOG)

(φωτο: σε κάποιο φάρο)

(μουσική: Waiting for the miracle - Leonard Cohen)