μαζί

εσύ... που το ταξίδι μου 'ταξες

εσύ και το ορίζεις

κι αν ξενιτιά μου έδωσες

το γυρισμό προσμένω

αντέχοντας

τη θάλασσα να τρώει το σκαρί μου

κι ο ουρανός στο βάθος του

να παίρνει να νυχτώνει

ταξίδι 
ελαχτάρησα

ψυχή μου...

Αν το φευγιό εσύ μου το 'ταζες

 ποιός είναι ο τόπος άραγε

το βήμα που θα ανάσταινα;

μήπως στο δρόμο εκείνο της Φωτιάς

χρώμα για να με ντύσει ...

 

ή στα σκαλιά τ' ατέλειωτα

τα ύψη να δαμάσω...

μα ίσως πάλι τελικά 

ο δρόμος μου να 'ν' άλλος

εκείνος που με έφτασε

"μάτια μου" να σε λέω....

(φωτο: το ηλιοβασίλεμα στην Αθήνα πριν λίγες μέρες)

για μια στιγμή κλεμμένη

σ' ευχαριστώ
που το ξημέρωμα είσαι εκεί

και ουρανού εικόνα παίρνεις

μα ακόμα περισσότερο

σε ευχαριστώ

που της ματιάς σου τη στιγμή

να σου την κλέψω μ' άφησες...

...κι είδα το πως 

το βλέφαρο μπορεί 

καρδιά να γίνει

δώσ' μου ένα δρόμο

γίνε ποτάμι 

να παρασύρεις τα λάθη μου

κι αν θες να φύγεις 

να γίνω δρόμος να πας

δωσ' μου μια μέρα...

(Χ. Αλεξίου)

(φωτο: ποταμός Μυλάωντας)

(μουσική: Nothing else matters - Apocalyptica διασκευή)

στιγμή

αν προσπερνώντας χάνεσαι

και γέλιο δεν της δίνεις

κι αν πάλι τσιγγουνεύεσαι

ζέστη να της αφήσεις του κορμιού

ο πάγος της να λιώσει

τούτο προσπάθησε

τουλάχιστον

μην τη τσαλαπατήσεις

(φωτό: παγωμένο φυλλαράκι στο γεφύρι του Αρκούδα στα Ζαγόρια)

(μουσική: Scarborough Fair - M. Faithfull)

απόγιομα

ή αλλιώς 

ο τρόπος που το φως 

το πέρασμά του αλλάζει

(φωτο: κάπου στην Τοσκάνη)

(μουσική: Το μονοπάτι του λαγού - Ν. Κυπουργός)

μάσκα

Τη μάσκα
μου εφτιάξανε στου χρόνου την Αυγή

Κι εγώ η τρελή 

μες στις ζωές πασχίζω 

τα μάτια μου

σ' αυτήνε να ταιριάξω.

Μα μου 'σφιξε το μέτωπο 

και μου κλεψε τη φλόγα

Ας γίνει το χέρι δυνατό
τη μάσκα πια να σχίσει...

(φωτο: μια μάσκα κάπου στα Εξάρχεια)

(μουσική: Denez Prigent & Lisa Gerrard - Gortoz a ran)