Με τον τρόπο του κόκκινου...

.

Είναι φορές που χρώμα στο βάθος των ματιών μου γίνεται.

Φωτίζοντας νυχτερινά καρδιάς παραληρήματα κι αέρινες κορμιού περιπλανήσεις.

Κι είν' άλλοτε που ασήκωτο στα χέρια μου βαραίνει.

Αν με φωτιά το ντύσω, θα με κάψει...

μα να το σβήσω πάλι δε μπορώ, γιατί είν' η πνοή του ανάσα μου.

Δεν έχω άλλη επιλογή, παρά μονάχα ετούτη:  αντίβαρο στο ζύγι του να βάλω την ψυχή μου... 

...κι όπου με βγάλει.

(φωτο: μια χριστουγεννιάτικη χάντρα)

(μουσική: Έτσι ξαφνικά - Δ. Παπαδημητρίου)

.

Μια βόλτα στην ομίχλη

.

Πόσες ομίχλες

τα τόξα μου εστόμωσαν

κι εθάμπωσαν τη δρασκελιά μου.

Πόσο - μα πόσο - αληθινά

πεθύμησα
το κρύσταλλο

στα δυό
την καταχνιά να κόψει...



(φωτο: βόλτα με ομίχλη στη Δημητσάνα)


(μουσική: Prologue - Loreena Mc Kennitt)





.

Αντανάκλαση

Αχ αεράκι.... στάσου.  

Και την ανασεμιά σου αλάργεψε.

Άσε το βλέμα να χαθεί

στα χρώματα τα χίλια.

Άσε την πόρτα ανοιχτή

στους κόσμους τους παράλληλους

τρύπα για να τρυπώσω

Για λίγο μόνο.

Κι ύστερα φύσα, όσο θες 

και σπάσε τους καθρέφτες

(φωτο: στον ποταμό Μυλάωντα, στο Μαίναλο)

(μουσική:  Παραμύθι χωρίς όνομα - Χορός - Μάνος Χατζηδάκις)

.

"Αχ ψυχή μου εσύ γοργόνα"

.

...μεταποιώ το "θα" σε "θάλασσα"...

                                                           (Λίνα Νικολακοπούλου)

(φωτο: Καρκινάγρι, Ικαρία)

(μουσική:  Αιγαίο - Αλ. Πρωτοψάλτη)

.

"Ένας παλιάτσος είμ' εγώ, καλή σας μέρα...

.

... ξέρω να κλαίω να γελάω , να πονώ

ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα..."

                                                                                   (στίχοι Μ. Ζαρόκωστα)

(φωτό: ο πρώτος μου παλιάτσος πριν 25 χρόνια)

(μουσική: Ο παλιάτσος - Ν. Μαυρουδής, χορωδεία Τυπάλδου)

.

Λαχτάρησα ...

.

...το πέταγμα



(φωτο: ξημέρωμα στη Μονεμβασιά)

(μουσική: Dead Can Dance - The Host of Seraphim)

Με τον τρόπο του κίτρινου

Κι αυτό τι είναι πάλι...

Καθρέφτης άμα γίνεσαι σ' αυτόν που σ' αγκαλιάζει.

Όταν το φως του κάτι από τον πάγο παίρνει, πάγος κι εσύ να πλάθεσαι.

Κι όταν φωτιά στα μάτια του ανάβει, φλόγες κι εσύ να βγάζεις.

Το κίτρινο

ποτέ μου δεν ξεδιάλυνα αν πράγματι τ' αγάπησα για την αλλοκοτιά του ετούτη ή αν απ' τα βαθειά μου το 'διωχνα μισώντας τους καθρέφτες.

Ένα γνωρίζω μοναχά πως αν το θελήσει αληθινά τα μάτια μου θαμπώνει.

(όλοι, που με τα χρώματα κάποτε ανακατεύονται,

το ξέρουν:
το κίτρινο μήτε  θερμό μήτε ψυχρό, πάντα καθρέφτης είναι) 

(φωτο: ηλιοτρόπια αγορασμένα από την λαϊκή)

(μουσική:  Δεν ξέρω - Συνήθεις Ύποπτοι)