Το μπόι

μέγεθος άκρως υποκειμενικόν

Το εφήμερον...

...ή αλλιώς, η στιγμή
που πάντα ταξιδεύει.

(για λίγες μέρες λέμε να ταξιδέψουμε κι εμείς για φρέσκο αέρα και καινούργιες στιγμές)

Χρώματα συμπληρωματικά...

...στη γειτνίαση ζωντανεύουν,

στη σύγκρουση αλληλοεξουδετερώνονται

Καλημέρα

Διαύγεια:
ψυχής γάργαρο νερό

Αντί εικόνας

Είναι που πρέπει να βρεις
'κεινο το μονοπάτι
που μορφώνει λόγια και εικόνες.

Είναι που πρέπει τούτο το μονοπάτι
να τρυπά ίσα στη καρδιά.

Είναι που πρέπει να ταξιδέψουμε
στις δικές μας θάλασσες
και με τα αργά πλεούμενά μας
να συντροφέψουμε τις γνώριμες γοργόνες
και το απρόσμενο βάθος του μετώπου μας.

Είναι που πρέπει τούτο το πρέπει
να'ναι τόσο κρυστάλλινο κι αλαφρύ
όσο το τόξο της βροχής.

Σπίτι

σαν από πηλό φτιαγμένο
κι από παιδιού παιχνίδι εύρημα

Ανοιξιάτικο φως

σαν γέλιο αληθινό

χωρίς αιτία φανερή