Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

"Ένας παλιάτσος είμ' εγώ, καλή σας μέρα...




.






... ξέρω να κλαίω να γελάω , να πονώ

ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα..."

                                                                                   (στίχοι Μ. Ζαρόκωστα)


(φωτό: ο πρώτος μου παλιάτσος πριν 25 χρόνια)

(μουσική: Ο παλιάτσος - Ν. Μαυρουδής, χορωδεία Τυπάλδου)




.

9 σχόλια:

  1. Αχ και να γινόμασταν όλοι κλόουν, έστω για λίγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγω πάλι, γιατί νομίζω οτι είμαστε θλιβεροί παλιάτσοι όλοι ?
    Συμπαθάτε με .........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ΚΑΛΥΨΩ
    είναι τόσο ιδιαίτερη η αίσθηση που αποπνέει το μασκάρεμά τους... Σε κάνει να καταλάβεις πόσο κοντά είναι το γέλιο με το δάκρυ.

    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Riski
    να' μασταν για λίγο κλόουν σε έναν κατάμεστο δρόμο, γεμάτο κόσμο. Να πειράζαμε, να κοροϊδεύαμε, να κάναμε να γελάσουν και να κλάψουν τους πάντες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @kikitsa
    το σίγουρο είναι πως κάποιες στιγμές όλοι γινόμαστε παλιάτσοι. Το θέμα είναι όταν έρθει η στιγμή να βγάλουμε τις μπογιές από το πρόσωπο. Θα κλαίει ή θα γελάει, άραγε θα υπάρχει καν πρόσωπο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @b|a|s|n\i/a
    σίγουρα η αλήθεια δεν είναι πατρίδα του νου αλλά της καρδιάς.
    Ίσως γι' αυτό και το γλυκόπικρο του παλιάτσου. Μας θυμίζει πως πάντα πρέπει να προχωράμε -άσχετα με το πόσο σκληρό μπορεί αυτό να είναι - και ταυτόχρονα να μη χάνουμε τη χαρά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλώς σε βρήκα παλιάτσε.
    Ένας στίχος λέει : "ο τζόκερ κι ο μίμος να ξέρεις πως έχουνε προσωπικότητα όμως δεν τη δείχνουνε στο κόσμο γιατί η διασκέδασή του θα χαλάσει"
    Θα έλεγα πως πίσω απ΄τη μάσκα του κάθε παλιάτσου κρύβεται ένα πρόσωπο που χαμογελά με μελαγχολία.Συμφωνείς ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κάθε αποκριά ντυνόμουν παλιάτσος..κάτι πρέπει να σημαίνει αυτό..Το τραγούδι πολύ αγαπημένο.. ε, βάλε μας και τον τελευταίο σου παλιάτσο.. Καλησπέρα ::)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @Νικόλα
    η γοητεία της αντίθεσης.
    Ίσως γιατί όταν από τα αντίθετα προκύπτει η σύνθεση τότε εκεί είναι η πραγματική δημιουργία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή